SZTUKI PLASTYCZNE
Praca Na czoło wysunęło się malarstwo, zajmujące skromne miejsce w dotychczasowym dorobku artystycznym. Zastosowanie obok powszechnie używanej dotąd tempery farby olejnej oraz wynalazek drzeworytu i miedziorytu otworzyły przed nim nowe możliwości wyrażeniowe. O wiele ważniejsze było jednak wyzwolenie się spod dominującego do końca XIII w. wpływu bizantynizmu. Emancypacja w tej dziedzinie przyniosła zerwanie z formalizmem i rutyną poprzednich stuleci i zbliżyła artystę <9. do natury, którą starał się przedstawić w sposób realistyczny. Było to tym i łatwiejsze, ponieważ niejeden z ówczesnych malarzy zajmował się równo- j legie rzeźbą, a czasem także architekturą. Przykład Giotta (1266—1334), i który skierował sztukę włoską na nowe tory, nie był bynajmniej odosob- «, niony. Jeszcze szersze zainteresowania posiadał działający na schyłku interesującej nas epoki Leonardo da Vinci (1452—1519), artysta o szerokim zakresie specjalności, genialny myśliciel i wynalazca w jednej osobie. W architekturze panujący dotąd niepodzielnie styl gotycki zaczął w ciągu XV w. ulegać wpływom coraz lepiej poznawanego antyku, otwierając drogę początkowo w budownictwie świeckim, a potem również sakralnym, dla nowego stylu renesansowego. Ożywienie twórczości artystycznej w dziedzinie rzeźby da się zaobserwować najczęściej w płaskorzeźbie, gdzie wystąpiły wyraźnie powiązania z wzorami antycznymi. W ślad za płaskorzeźbą odradza się pełna rzeźba. Jej rozkwit pod wpływem realizmu przypadł jednak dopiero na w. XV. Nieruchomości Olsztyn
